Baptyści w Krakowie

Historia zboru baptystycznego w Krakowie sięga roku 1932.
Wtedy to na skutek prześladowań protestantów w Czechach przybyła do Krakowa s. Petrowa. W jej mieszkaniu rozpoczęły się spotkania sympatyków Pisma Św. Kontakt z nią nawiązali kolporterzy Towarzystwa Biblijnego Ignacy Karczewski i Józef Kuźnik. Dużą rolę w tworzeniu społeczności baptystycznej w Krakowie odegrali s. Karolina Kmiecik z Tarnowa, bracia Józef Noga, Michał Kołodziej i Bronisław Kąkiel. Te osoby wraz z rodzinami poszerzyły społeczność kręgu biblijnego. Taką sytuację zastał w Krakowie absolwent Baptystycznego Seminarium Teologicznego br. Alfred Kurzawa, skierowany do pracy misyjnej w Krakowie przez Radę Kościoła. W roku 1932 odbył się pierwszy chrzest wg wzoru apostolskiego w rzece Wiśle i nastąpiło formalne ukonstytuowanie się zboru (7 członków + 18 sympatyków).
Po wyjeździe do Warszawy br. Kurzawów do pracy w Krakowie zostaje zaproszony kaznodzieja narodowości czeskiej br. Jan Wesołowski wraz z żoną Heleną. Do wybuchu wojny liczba członków wspólnoty zwiększyła się do 17 osób.
Podczas okupacji władze niemieckie połączyły wszystkie wyznania protestanckie w Kościół Ewangelicznych Chrześcijan Baptystów.
Dopiero po wojnie zbór podzielił się na wolnych chrześcijan i chrześcijan baptystów. Na czele zboru baptystycznego stanął br. Michał Kołodziej.
Nabożeństwa odbywały się w małej sali przy ulicy Dajwór 10.
W tym czasie zbór miał już za sobą dwa chrzty: w 1946 r. - 4 osoby i w 1948 - 10 osób. Nowoochrzczeni byli w większości ludźmi młodymi. Przyjęto też do zboru członków, których rzuciły w te strony losy wojny.
Powojenną historię zboru można podzielić na okresy:
1949-53
Jest to czas pracy absolwenta Baptystycznego Seminarium Teologicznego w Łodzi br. Michała Stankiewicza, późniejszego prezesa Rady Naczelnej Kościoła. Właściwie prowadzona praca duszpasterska, osobiste zaangażowanie w  pracy z dziećmi i młodzieżą systematyczne odwiedzanie placówek w Chrzanowie iLibiążu, przyczyniły się do wzrostu duchowego i ilościowego zboru oraz do przekształcenia się placówki w Chrzanowie w zbór.
1953-64
Pracę w zborze objął br. Stefan Rogaczewski - szczerze oddany sprawie Bożej, zdolny kaznodzieja, obdarzony dużą umiejętnością porozumiewania się z ludźmi. Nastąpił wzrost liczby członków do 67 osob.
1964-89
Odpowiedzialność za zbór przejął br. Krzysztof Bednarczyk, który przeniósł się wraz z rodziną z Wrocławia. W tym okresie udało się zakończyć sukcesem rozpoczęte przez poprzednika starania o nowy budynek zborowy przy ul. Wyspiańskiego. Remont i adaptacja budynku dla potrzeb zboru trwały kilka lat, przy dużym zaangażowaniu i ofiarności wielu osób.
Wspaniała praca duszpasterska i kaznodziejska, prowadzona z rozmachem praca z dziećmi i młodzieżą, włączenie do życia i pracy w zborze aktywistów Ruchu Nowego Życia, zaowocowały przyłączeniem się do zboru wielu młodych ludzi. Liczba członków przekroczyła 80 osób.
1983-90
Do pracy w zborze włączył się absolwent CHAT-u br. Zygmunt Karel, początkowo jako drugi pastor, pomagający br. Krzysztofowi Bednarczykowi, później jako samodzielny pastor. Dla zboru krakowskiego był to okres licznych zmian: nacisk na realizację modelu uczniowstwa, rozwój działań ewangelizacyjnych, wzrost poziomu nauczania.
Liczba członków przekroczyła 100 osób.
1990-1993
Kolejnym pastorem zboru zostaje br. Gustaw Cieślar. Okres jego pracy zaowocował rozszerzeniem diakonii, zorganizowaniem punktu opieki nad dziećmi, oraz uruchomieniem kawiarni zborowej.
1994-2000
Po trzech latach pracy pastorskiej w zborze krakowskim br. Gustaw Cieślar zostaje rektorem WBST w Radości. Ciężar pracy w okresie przejściowym wzięli na siebie br. Henryk Mryc i Jan Kołodziej, a później br. Stanisław Głuszek i Michael Green oraz Jose Kaniak. Rozwijają się grupy domowe modlitewne i biblijne, działają różne kluby, odbywa się wiele spotkań, takich jak: wieczory autorskie, wystawy malarstwa, wieczory adwentowe; kilka osób pracuje w tzw. Projekcie Efezkim. Systematycznie wzrasta liczba członków zboru. Powstała inicjatywa założenia II zboru w rejonie Podgórza.
W roku 2000 przybył do pracy pastorskiej, zaproszony przez zbór, br. Zbigniew Sobczak, absolwent KUL-u i Instytutów Teologicznych w Wiedniu i USA. Założenie II zboru, przekształcenie placówki w Częstochowie w zbór, rozwój pracy na placówkach w Rabce i Myślenicach, to odpowiedź Boża na modlitwy i zaangażowanie w pracy pastora i całego zboru.

Historię zboru w Krakowie przypomniał br. Jan Kołodziej